In gedachten verzonken, met mijn handen diep in mijn zakken en mijn sjaal opgetrokken tot mijn neus, stap ik door een parkje in Huizen. Je weet wel, dat dorp in het ’t Gooi, in de buurt van Blaricum en Laren.

Opeens word ik opgeschrikt door een tweetal jongeren die aan de rand van het pad al hangend op een fiets staan te ‘chillen’ en “goedemiddag” zeggen. Snel zeg ik “goedemiddag” terug en vervolg het paadje door het park.

Nog geen 60 meter verder, net buiten het park, zegt weer iemand “goedemiddag, fijne dag”. ik schat hem nog geen 18 jaar. Ik reageer met een enthousiast, “hallo, ook een fijne middag”, terug.

Inmiddels woon ik 23 jaar in Amsterdam. Het groeten van onbekenden is daar niet (meer) de standaard, sterker nog, mensen kijken je vaak zelfs geïrriteerd aan. Ik moet bekennen dat ik het in de loop der jaren ook ben ‘verleerd’, om standaard iedereen te begroeten. Eigenlijk best een verarming…

Gelukkig is die verarming niet opgetreden bij ons van ABS. Wij zijn een telefoon- en secretariaatsservice en begroeten iedere beller van elk bedrijf waarvoor wij de telefoon aannemen met een hartelijke “goedemorgen/middag”.

Ik ben nu eigenlijk wel benieuwd, na het voorval eerder vandaag, waar jullie wonen en of jullie vreemden begroeten op straat?

Groet,
Biby Terlouw
Office manager