Dat klinkt heel gezellig, totdat je beseft dat “buiten” deze week vooral betekent: regen, wind en temperaturen waarbij ik serieus twijfelde of een muts overdreven zou zijn.

 

Terwijl ik langs de kant stond te bibberen met mijn jas tot boven mijn neus dichtgeritst, sprongen die twee zonder pardon het water in.

 

Ik begin langzaam te vermoeden dat zwemles stiekem niet bedoeld is om te leren zwemmen, maar om kinderen voor te bereiden op het Nederlandse leven, want als je op je zesde al vrijwillig in een koud zwembad stapt terwijl het regent, dan kun je later alles aan.

 

Eigenlijk herken ik daar ook iets van in ons werk bij ABS. Als het druk wordt, de agenda overloopt of de telefoon roodgloeiend staat, dan duiken wij niet weg. Wij springen er juist in. Gelukkig hoeven onze klanten daarbij niet door de regen te zwemmen. Wij zorgen gewoon dat de telefoon wordt opgenomen, afspraken worden ingepland en alles blijft doorlopen.

 

Waar heb jij meer respect voor: ouders langs de kant in de regen, of kinderen die gewoon het zwembad induiken?